Sakramenty i pogrzeb

Spowiedź Św.

w dni powszednie, niedziele i święta:
pół godziny przed każdą Mszą Świętą

w sobotę podczas Adoracji Najświętszego Sakramentu:
od godz. 17.00 do 18.00

Pokuta i pojednanie

“Po upadku zaraz powstać! Nie pozwalać grzechowi ani na moment pozostać w sercu!”
ŚW. JAN MARIA VIANNEY

Dlaczego istnieje taki sakrament, skoro chrzest gładzi wszystkie grzechy?

Chrzest przyjmujemy najczęściej jako dzieci. Łaska chrztu świętego nie usuwa naszej natury, która jest skłonna do grzechu, z powodu skutków grzechu pierworodnego. Już od najmłodszych lat upadamy pod wpływem naszych słabości. Dla naszego umocnienia został ustanowiony ten sakrament. Jezus nie chce zostawić nas poza jednością z Nim, dlatego ustanowił sakrament pojednania – z Nim, z drugim człowiekiem i samym sobą. Po drugie sam Jezus, już od początku swojej działalności wzywa nas do nawrócenia: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1, 15). Zawsze nawrócenie wiąże się ze zmianą myślenia, do czego mocno nawoływali już w Starym Testamencie prorocy.

Jezusowi nie chodzi o nakładanie pokutnego worka i posypywanie głów popiołem, ale „nawrócenie serca”. „To radykalna przemiana całego życia, powrotem, nawróceniem się do Boga całym sercem, zerwaniem z grzechem, odwróceniem się od zła z odrazą do popełnionych przez nas złych czynów” (KKK 1431). O ciągłym podejmowaniu nawrócenia świadczy chociaż przykład Piotra i Pawła, który kolejno po trzykrotnym nawróceniu i zwalczaniu uczniów pańskich, wrócili na drogę Bożej Prawdy.

Kiedy Jezus ustanowił Sakrament Pokuty i Pojednania?

Jezus, przed swoim odejściem do Ojca w czasie Wniebowstąpienia polecił swoim uczniom: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20, 22-23). Innymi nazwami tego sakramentu są: sakrament przebaczenia, sakrament spowiedzi świętej, sakrament nawrócenia (por. KKK 1423-1424).

Jak wyraża się pokuta w życiu chrześcijanina?

Katechizm Kościoła Katolickiego, powołując się na wielowiekową tradycję podaje 3 zasadnicze fomy: modlitwę, post i jałmużnę. Poza tym, dokonuje się ona przez wypełnianie uczynków miłości (zwanych także uczynkami miłosiernymi co do ciała i co do duszy), dni pokuty (którymi w Kościele Katolickim są: Wielki Post i każdy piątek) (por. KKK 1434-1439).

Z czego składa się sakrament pojednania?

Sakrament pojednania składa się zasadniczo z dwóch elementów: aktów penitenta (zwanych popularnie pięcioma warunkami dobrej spowiedzi) oraz kapłańskiego rozgrzeszenia, udzielonego na mocy święceń kapłańskich przez Jezusa Chrystusa szafarzowi sakramentu. Trzeba pamiętać, że tylko Bóg ma władzę odpuszczać grzechy, dlatego jedyną drogą do odpuszczenia grzechów jest sakramentalna spowiedź święta.

Jakie są akty penitenta?

Są to tak zwane warunki dobrej spowiedzi (por. KKK 1450-1460):

• Rachunek sumienia – przy pomocy światła Ducha Świętego rozpoznajemy, ile darów Bożych otrzymujemy, a ile z nich jeszcze marnujemy lub źle wykorzystujemy.
• Żal za grzechy – „ból duszy i znienawidzenie popełnionego grzechu z postanowieniem niegrzeszenia w przyszłości” (KKK 1451). Gdy wypływa on z miłości Bożej jest nazywany „żalem doskonałym”, odpuszcza on grzechy powszednie, zaś gdy żal wynika z lęku przed wiecznym potępieniem lub innymi karami wówczas jest to żal niedoskonały i on jest wystarczający do sakramentu pokuty (por. KKK 1452-1454).
• Postanowienie poprawy – przy pomocy łaski Bożej postanawia się unikać okazji do grzechu i samego grzeszenia.
• Szczera spowiedź – poprzez ich wyznanie człowiek bierze za nie odpowiedzialność przed Bogiem, ona nas wyzwala z grzechu i pomaga nam się pojednać z innymi ludźmi. W czasie spowiedzi należy wyznać wszystkie popełnione grzechy, szczególnie te ciężkie, nie ukrywając żadnego. Zachęca się także do wyznawania grzechów powszednich. Jeżeli ktoś zakryje jakiś grzech przed kapłanem, wówczas popełnia gorszy grzech – świętokradztwa (por. KKK 1455-1458).
• Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu – to nie tylko wypełnienie sakramentalnej pokuty nadanej przez spowiednika, ale także naprawa szkód wyrządzonych bliźnim – oddanie skradzionej rzeczy, przywrócenie dobrego imienia osobie oczernionej (por. KKK 1459-1460).

Kto może udzielać sakramentu pokuty i pojednania? Kto może go przyjąć?

Szafarzem jest biskup i prezbiter. Są pewne grzechy, których odpuszczenie jest zarezerwowane dla biskupa, a nawet dla papieża. To szczególnie grzechy objęte karą ekskomuniki (np. grzech aborcji). W przypadku niebezpieczeństwa śmierci każdy z kapłanów może odpuścić penitenta z każdego grzechu i każdej ekskomuniki (por. KKK 1461-1463).
Ważne jest, że kapłana obowiązuje tajemnica spowiedzi, co znaczy, że nie może on pod żadnym pozorem wypowiedzieć gdzieś wyznanych grzechów.
Do sakramentu spowiedzi może przystąpić każdy, kto czuje na sumieniu grzech ciężki. Do pierwszej spowiedzi dopuszcza się dzieci około 2 klasy szkoły podstawowej, gdyż do przystąpienia konieczna jest umiejętność odróżniania dobra od zła.

Jakie są skutki sakramentu pokuty?

Katechizm Kościoła Katolickiego wymienia ich sześć:

pojednanie z Bogiem, przez które penitent otrzymuje na nowo łaskę uświęcającą,
pojednanie z Kościołem,
darowanie kary wiecznej spowodowanej przez grzechy śmiertelne,
darowanie, przynajmniej częściowe, kar doczesnych, będących skutkiem grzechu,
pokój i pogoda sumienia i pociecha duchowa,
wzrost sił duchowych (por. KKK 1468-1470; 1496).

Czym są odpusty i kto ich udziela?

Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych. Odpust jest cząstkowy albo zupełny zależnie od tego, czy od kary doczesnej należnej za grzechy uwalnia w części czy w całości” Każdy wierny może uzyskać odpusty dla siebie lub ofiarować je za zmarłych. (KKK 1471).

W jaki sposób można zyskać odpust zupełny?

Po pierwsze trzeba spełnić następujące warunki:

Stan łaski uświęcającej.
Przyjęta Komunia święta.
Modlitwa w intencjach Ojca Świętego: Ojcze nasz, Wierzę w Boga, Zdrowaś Maryjo.
Wzbudzenie sobie nieprzywiązywania okazji do uczynienia jakiegokolwiek grzechu.

Odpust zupełny przysługuje np. za: pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej, odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego przed Najświętszym Sakramentem, udział w odpuście parafialnym, półgodzinna lektura Pisma Świętego. 

Chrzest Św.

Obrzęd nawrócenia i oczyszczenia z grzechów, mający postać sakramentalnego obmycia wodą, któremu towarzyszy słowo (Ef 5,26). Jednoczy on z Tajemnicą paschalną, Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa dla uzyskania odrodzenia do nowego życia w Duchu Świętym, życia w wieczności. Jest to obrzęd wyznania wiary, czyniący członkiem Kościoła-Ciała Chrystusa (por. Rz 11,9)[3]. Był praktykowany w Judaizmie jako obmycie z rytualnej nieczystości. Do tej pory czynią to chasydzi w specjalnie do tego przeznaczonym baseniku zwanym mykwą. Jako obmycie rytualne jest praktykowany również w wielu innych religiach.

Formalności i dokumenty:

• Sakrament chrztu udzielany jest w trzecią niedzielę miesiąca podczas Mszy św. o godz. 12.30
• Dziecko do chrztu zgłaszamy w kancelarii parafialnej w terminie umożliwiającym uczestniczenie rodziców i chrzestnych w nauce przedchrzcielnej.

• Dokumenty:

  • Akt urodzenia dziecka (ksero) oraz wypełniony formularz przedchrzcielny FORMULARZ PRZEDCHRZCIELNY

  • Dane o rodzicach chrzestnych (imiona, nazwiska) zaświadczenie z parafii zamieszkania rodziców chrzestnych o praktykowaniu wiary i to, że wybrany przez rodziców kandydat może być rodzicem chrzestnym

  • Zgoda od proboszcza parafii zamieszkania rodziców na chrzest  (dotyczy rodziców niebędących parafianami Parafii NMP Matki Zbawiciela w Mikołowie)

• Z wszystkim dokumentami (komplet) zgłaszamy się w kancelarii parafialnej najpóźniej  na 14 dni przed wyznaczoną datą chrztu św.

• Katecheza przedchrzcielna odbywa się w sobotę przed niedzielą udzielania chrztu św. (lub inny dzień wskazany przez duszpasterza).

• Ofiary przy okazji chrztu św. i zamówionej Mszy św. można złożyć na ostatnim spotkaniu poprzedzającym chrzest.

• Warunki konieczne do spełnienia aby pełnić funkcję ojca i matki chrzestnej:

  - ukończyli 16. rok życia;
  - przyjęli chrzest w Kościele Katolickim;
  - przyjęli Komunię świętą i sakrament bierzmowania;
  - uczestniczą w niedzielnej Mszy świętej;
  - mogą przystąpić do sakramentu pokuty i komunii świętej podczas chrztu św.;
  - prowadzą życie zgodnie z wiarą katolicką (nie żyją w związku niesakramentalnym, związku partnerskim ani w konkubinacie, nie podlegają "żadnej karze kanonicznej wymierzonej lub zadeklarowanej zgodnie z prawem" - apostazja, wyłączenie z Kościoła Katolickiego);
  - uczęszczali lub uczęszczają na katechezę szkolną. Rodzicami chrzestnymi nie może być młodzież szkolna, która nie uczestniczy w katechizacji (wypisał/a się z katechezy szkolnej)
  Katolicy, którzy nie spełniają warunków wymaganych do pełnienia funkcji rodzica chrzestnego nie mogą też pełnić funkcji świadka chrztu.
  Zgodnie z Kan. 874 §2 Kodeksu Prawa Kanonicznego funkcja świadka chrztu zarezerwowana jest dla osób ochrzczonych, należących do niekatolickich wspólnot eklezjalnych (anglikanie, protestanci, ewangelicy), które nie mogą być chrzestnymi. Dyrektorium Ekumeniczne w nr 98a zaznacza, że „opierając się na chrzcie wspólnym, jak też ze względu na więzy rodzinne lub przyjacielskie, osoba ochrzczona, która przynależy do innej wspólnoty eklezjalnej, może być dopuszczona jako świadek chrztu, ale tylko razem z chrzestnym katolickim”. Warunkiem jest więc już wyznaczony chrzestny katolik lub chrzestna katoliczka. Rodzice winni wybrać dla swego dziecka rodziców chrzestnych, którzy będą wspomagać rodziców naturalnych lub opiekunów prawnych w katolickim wychowaniu dziecka. To zadanie może spełniać tylko ojciec chrzestny albo tylko matka chrzestna, albo oboje rodzice chrzestni.
  Nie może natomiast być dwóch ojców chrzestnych lub dwóch matek chrzestnych. Kan. 873 Kodeksu Prawa Kanonicznego mówi wyraźnie: Należy wybrać jednego tylko chrzestnego lub chrzestną, albo dwoje chrzestnych". Dwoje", a nie dwóch czy dwie. CIC can. nr 873 Patrimus unus tantum vel matrina una vel etiam unus et una assumantur

I Komunia Św.

Jezus mówi: "Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki... Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne... trwa we Mnie, a Ja w nim" (J 6, 51. 54. 56). /KKK 1406/

Pierwsza Komunia św. udzielana jest dzieciom-uczniom klas III SP. W naszej parafii przeżywamy tę uroczystość zawsze w III niedzielę maja podczas Eucharystii. Wczesnej Komunii św. udzielamy dzieciom po dodatkowym przygotowaniu katechetycznym uwzględniającym osobiste predyspozycje dziecka. Wszystkie szczegóły dotyczące przygotowania w danym roku katechetycznym podawane są na pierwszym spotkaniu organizacyjnym  z rodzicami zwykle w pierwszych dniach września.

Uroczystość Pierwszej Komunii Świętej oraz Wczesnej Komunii Świętej w roku szkolnym 2025/2026 zaplanowana  jest na sobotę, 16 maja 2026 roku, o godz. 11.00.

Bierzmowanie

1285 Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do „sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego”, którego jedność powinna być zachowywana. Należy zatem wyjaśniać wiernym, że przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu (Por. Obrzędy bierzmowania, Praenotanda, 1). Istotnie, „przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej” (Sobór Watykański II, konst. Lumen gentium, 11; por. Obrzędy bierzmowania, Praenotanda, 2).
- Katechizm Kościoła Katolickiego o bierzmowaniu

Sakrament bierzmowania udzielany jest w naszej parafii raz w roku w terminie uzgodnionym z Księdzem Biskupem.

• Do sakramentu bierzmowania dopuszczeni mogą być tylko te osoby, które są katolikami ochrzczonymi, wierzący i praktykujący.
• Przygotowanie do sakramentu bierzmowania trwa w ciągu całego roku szkolnego, a więc rozpoczyna się we wrześniu i kończy w maju. Przygotowujący się do bierzmowania jest zobowiązany uczestniczyć w całym przygotowaniu.
• ROZPOCZĘCIE O GODZ. 18.00 MSZĄ ŚW. 
• TERMINY SPOTKAŃ: w każdą pierwszą środę miesiąca
• KANDYDAT BIERZE UDZIAŁ TAKŻE PRZYNAKMIEJ W 6 NABOŻEŃSTWACH RÓŻAŃCOWYCH, 4 MSZACH RORATNICH ORAZ 4 DROGACH KRZYZOWYCH W WIELKIM POŚCIE
• Osoby, które przyjęły sakrament chrztu świętego poza naszą parafą zobowiązane są do dostarczenia świadectwa chrztu świętego.
• Istnieje również możliwość przygotowania się do Sakramentu bierzmowania dla osób starszych, które w przeszłości nie przyjęły tego sakramentu z różnych przyczym. Kontakt w kancelarii parafialnej 

Małżeństwo

Termin ślubu rezerwujemy kilka miesięcy wcześniej. Przy rezerwacji terminu ślubu należy podać: imię, nazwisko, dokładny adres i numer telefonu kontaktowego.

Najpóźniej na trzy miesiące przed planowaną datą ślubu należy spisać protokół przedmałżeński (termin spisywania protokołu należy wcześniej umówić w kancelarii parafialnej Z PROBOSZCZEM PARAFII). Na umówione wcześniej spotkanie należy dostarczyć:

• dowody osobiste,
• zgoda na spisanie protokołu  i pobłogosławienie małżeństwa jeżeli narzeczeni są spoza Parafii NMP Matki Zawiciela w Mikołowie (wystrczy zgoda jednego z proboszczów)
• świadectwo chrztu świętego (z adnotacją o sakramencie bierzmowania i braku przeszkód do zawarcia sakramentu małżeństwa) ważne sześć miesięcy od daty wystawienia do daty spisania protokołu. Świadectwo chrztu świętego można otrzymać tylko i wyłącznie w parafii gdzie zostaliśmy ochrzczeni,
• do wglądu świadectwo ukończenia katechizacji w zakresie szkoły ponadgimnazjalnej lub ponadpodstawowej (nowy cykl szkolny),
• zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego w celu zawarcia małżeństwa konkardatowego (zaświadczenie jest ważene 6 miesięcy od daty wydania) lub akt małżeństwa cywilnego jezeli takowe zostało wcześniej zawarte,
• dokument potwierdzający udział w naukach przedmałżeńskich, Poradni Życia Rodzinnego i Dniu Skupienia dla Narzeczonych.

Nauki przedmałżeńskie przy naszej parafii będą miały miejsce w następujących terminach: wiosna - 8.03.2026, 15.03.2026, 22.03.2025, 29.03.2026; jesień - 15.11.2026, 22.11.2026, 29.11.2026, 6.12.2026. Nauki rozpoczynamy Mszą św., później spotkanie w salkach. Prosimy aby wczesniej się zapisać przez portal internetowy. W naukach będą brały udział tylko te pary które się wczesniej zapiszą ZAPISY NA NAUKI PRZEDMAŁŻEŃSKIE Udział w naukach i poradni jest płatny. (obejmuje wynagrodzenie prelegentów oraz materiały, które otrzymują narzeczeni zwyczajowo to ok. 120 PLN za cały kurs od jednej pary)

JEDNYM Z OBOWIĄZKOWYCH  ELEMENTÓW PRZYGOTOWANIA DO SAKRAMENTU MAŁŻEŃSTWA JEST UDZIAŁ W DNIU SKUPIENIA DLA NARZECZONYCH. PONIŻEJ TERMINARZ NA ROK 2024/2025 DLA DEKANATU MIKOŁOWSKIEGO: 

15 marca 2026, 19 kwietnia 2026, 24 maja 2026, 20 września 2026 oraz 13 grudnia 2026.

Uwaga:
Początek o godz. 15.30 - konferencja (salki katechetyczne),
godz. 16.30 - nabożeństwo,
godz. 17.00 - Msza Święta oraz błogosławieństwo indywidualne relikwiami bł. Rodziny Ulmów
Zapisy: bujakow@katowicka.pl

Istotne cechy małżeństwa katolickiego

Małżeństwo katolickie jest związkiem sakramentalnym. Sakrament małżeństwa małżonkowie dają sobie nawzajem, a Bóg jako twórca małżeństwa błogosławi ten związek. Sakrament ten daje małżonkom moc i niejako ich konsekruje, by wiernie wykonywali swoje obowiązki, by swoje powołanie do wspólnego życia oraz zadań rodzicielskich doprowadzali do doskonałości oraz aby dawali chrześcijańskie świadectwo wobec świata.

Katolicki związek małżeński jest wspólnotą na całe życie utworzoną przy ich całkowitej zgodzie.

Wszelki trudności, które mogą pojawić się w katolickiej rodzinie powinny być rozwiązywane przez małżonków na drodze modlitwy i sakramentów Pokuty i Eucharystii, które podtrzymują ich na duchu i wzajemnie umacniają.

W ten sposób mogą oni osiągnąć doskonałość życia małżeńskiego i dzielić się wynikami swoich doświadczeń z innym małżeństwami, które stanęły w obliczu podobnych problemów.

Jeżeli Bóg powołuje małżonków do służenia Mu w tym stanie daje poprzez sakramenty odpowiednie łaski, dzięki którym małżonkowie są zdolni w miłości i całkowitej wolności odpowiedzieć na boski plan Zbawiciela i przyjąć nałożone na nie jarzmo. Tak więc powołanie do życia chrześcijańskiego poprzez chrzest, w sakramencie małżeństwa zostaję rozwinięte i umocnione.

Miłość w katolickim małżeństwie przewyższa zdecydowanie czysto erotyczną skłonność. Jest ona wynikiem dobrowolnego uczucia dwojga małżonków kierowana jest od osoby do osoby i obejmuję dobro całej osoby. Może ten nadać szczególną godność cielesnym i duchowym jej przejawom.

Miłość w małżeństwie katolickim, wiążąc z sobą czynniki boskie i ludzkie prowadzi małżonków do dobrowolnego wzajemnego oddawania się sobie, przez które ubogacają się sercem radosnym i wdzięcznym. Miłość ta potwierdzona wzajemną wiernością i uświęcona sakramentem pozostaje obca wszelkiemu cudzołóstwu i rozwodowi. Nierozerwalność związku i dobro potomstwa wymagają aby miłość między małżonkami ciągle się rozwijała i dojrzewała.

Ufając Bożej Opatrzności i wyrabiając sobie ducha ofiary, małżonkowie zdążają do doskonałości w Chrystusie i odpowiedzialnie wypełniają zadania rodzenia i wychowywania dzieci. Katolickie małżeństwo cechuje odpowiedzialne rodzicielstwo co oznacza, że małżonkowie kierując się roztropnym namysłem i wielkodusznością decydują się przyjąć liczniejsze potomstwo, lub dla ważnych przyczyn i przy poszanowaniu nakazów moralnych postanawiają czasowo lub na czas nieokreślony unikać poczęcia dalszego dziecka.

W katolickim małżeństwie rodzice powinni współdziałać w wychowaniu dzieci. Dzieciom po dojściu do wieku dojrzałego powinno się umożliwić pójść za powołaniem również duchowym, służyć im pomocą i radą.

Również gdy nie ma często upragnionego potomstwa, małżeństwo trwa jako wspólnota całego życia i zachowuje swoją wartość i nierozerwalność. Poświęcenie sił i czasu małżonkowi i dzieciom, obdarowywanie się wzajemną miłością i służenie pomocą wyzwala małżonków i ich dzieci z egoizmu, co uświęca całą rodzinę.

Katolickie małżeństwo świadome swojej godności i ciągłej Bożej łaski znajduje się wraz z całą rodziną na drodze do zbawienia.

Namaszczenie chorych

W naszej Parafii sakrament ten jest udzielany podczas odwiedzin chorych, oraz podczas rekolekcji parafialnych .

W Kościele katolickim Namaszczenie chorych zostało odnowione w wyniku Reformy liturgicznej soboru watykańskiego II. 30 listopada 1972 roku papież Paweł VI wydał na ten temat konstytucję Sacram Unctionem Infirmorum. Współcześnie kładzie się nacisk na znaczenie uzdrawiające namaszczenia. Jak zauważył Katechizm Kościoła Katolickiego, choć w historii udzielania tego sakramentu doszło do ewolucji w kierunku rytu przedśmiertnego, jednak nigdy nie zapomniano o jego mocy przywracania zdrowia ciała i duszy

Do obrzędu używa się oleju chorych (łac. oleum infirmorum), poświęconego przez biskupa w Wielki Czwartek lub przez delegowanego kapłana. Sakrament ten dana osoba może przyjąć wielokrotnie, ilekroć nastąpi u niej znaczące pogorszenie stanu zdrowia (KKK 1515). Jeżeli choroba uniemożliwia spowiedź, łaską sakramentu, jako aktu Kościoła, któremu zostało powierzone zadanie rozwiązywania i związywania (por. Mt 18,18) jest także odpuszczenie grzechów.

Trzy sakramenty, namaszczenie, jako sakrament Ducha Świętego, udzielane razem z poprzedzającą je spowiedzią (sakramenty uzdrowienia) i następującą po nim Eucharystią – są w pewnym sensie odpowiednikiem Sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego. Z reguły, w pierwszych wiekach Kościoła udzielano ich w następującej kolejności: w czasie Nocy paschalnej najpierw był chrzest, po którym następowało namaszczenie bierzmowania, a następnie ochrzczonych prowadzono na wspólną Eucharystię, włączając ich do wspólnoty Kościoła, jakby byli już w nowo odzyskanym raju.

Pogrzeb

• Do kancelarii można zgłosić się także poza wyznaczonymi godzinami urzędowania kancelarii parafialnej po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym: tel.  535 420 952
• Należy mieć ze sobą odpis skrócony aktu zgonu wydany przez Urząd Stanu Cywilnego i kartę zgonu (dla celów pochowania zwłok)
• Zgodę Proboszcza Parafii macierzystej - dla zmarłych spoza Parafii NMP Matki Zbawiciela.