Historia Parafii

« wstecz drukuj

Historia Parafii

Data publikacji: sobota, 23-11-2013

nowykosciol male

Już od samego początku działalności Towarzystwa Boskiego Zbawiciela (Salwatorianie) od roku 1881 , myśli Założyciela Sługi Bożego o. Franciszka Marii od Krzyża Jordana były zwrócone ku ziemiom polskim. 19 lat od założenia Zgromadzenia pierwsi salwatorianie zamieszkali w Krakowie i podjęli starania o powstanie domu zakonnego. I tak powstał dom w Trzebini, który po kilku latach na skutek napływu dużej ilości kandydatów do Zgromadzenia stał się zbyt ciasnym. Wtedy też poczyniono starania o otwarcie domu na Górnym Śląsku skąd było najwięcej kandydatów. Pierwsze palny lokalizacji to okolice Pszczyny. Jednak dzięki przychylności ówczesnego proboszcza parafii św. Wojciecha w Mikołowie, ks. Aleksandra Skowrońskiego rozpoczęto starania w Kurii Biskupiej w Katowicach o otwarcie takiegoż domu na terenie jego parafii. 12 stycznia 1931 r. ks. bp Stanisław Adamski wyraził zgodę na powstanie Domu Zakonnego i gimnazjum, którego celem było kształcenie młodzieży zakonnej. W sierpniu tego roku został wmurowany kamień węgielny pod budynki szkolne. Dzięki bardzo dużej pomocy rzeszy współpracowników Salwatoriańskich możliwe było rozpoczęcie działalności placówki już w roku szkolnym 1933-34. Również w budynku szkolnym rozpoczęło działalność wydawnictwo, wydając pismo „Salwator”

Wybuch II wojny Światowej uniemożliwił rozwój szkoły, która miała być jeszcze bardziej rozbudowana. Początkowo budynki zajęły wojska niemieckie, dzierżawiąc je, a potem zagarniając całkowicie mienie zakonne i wypędzając zakonników. Pod koniec zawieruchy obiekt zajęły wojska sowieckie, które dokonały także brutalnego mordu w dniu 27 stycznia 1945 r. dwóch sióstr salwatorianek: Stanisławy Falkus i Leopoldy Ludwig. Sowieci uczynili z budynku szkolnego szpital gruźliczy. Następnie została utworzona szkoła dla pielęgniarek, studium medyczne i szkoła specjalna. Zgromadzenie Salwatorianów odzyskało swą własność dopiero w roku 1991.

Gdy planowano powstanie gimnazjum – w latach trzydziestych XX w.- w Mikołowie, przełożeni od samego początku chcieli, aby kaplica w tym domu była dostępna dla wiernych. Dlatego, po zakończeniu wojny i zmianie sytuacji politycznej przełożeni zakonni rozpoczęli starania o pozwolenie prowadzenia samodzielnego punktu duszpasterskiego. Zakonnikom zostawiono salę teatralno – sportową, w której urządzono kaplicę pod wezwaniem Matki Zbawiciela. Biskup Stanisław Adamski wydał dekret erekcyjny 15 stycznia 1951 r. wyznaczając granice nowej parafii, ustanawiając również pierwszego proboszcza - ks. Wojciecha Olszówkę. W 1957 roku zostały ustawione dwa boczne ołtarze, z lewej strony pod wezwaniem Św. Barbary, natomiast z prawej Najświętszego Serca Pana Jezusa i z figurą błogosławionej Małgorzaty Marii Alacoque. Kolejnym etapem w adaptacji było położenie mozaiki Najświętszej Maryi Panny Matki Zbawiciela w prezbiterium w 1967 r.

Pod koniec lat 50-tych parafia powiększyła się o osiedle A. Mickiewicza, Śmiłowice i ul. Żwirki i Wigury od nr. 23. w 1972 roku na terenie parafii powstało nowe osiedle XXX-lecia PRL (dzisiejsza nazwa Przy Plantach), a w 1988 parafia powiększyła się o 5 bloków na ul. Zawilców i w 2000 r o nowe budynki osiedla domków na ul. Stolarskiej.

Ważnym wydarzeniem było otwarcie punktu katechetycznego w Śmiłowicach w 1970 r. Początkowo było to w prywatnym domu, jednak ówczesny proboszcz ks. Piotr Jarząbek poczynił starania o własny punkt katechetyczny i w 1981 r. otrzymał działkę i zgodę pod budowę punktu katechetycznego. Kuria Biskupia w Katowicach 1 stycznia 1991 wydała dekret erygujący nową parafię pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej w Śmiłowicach, której proboszczem został ks. Piotr Jarząbek. 14 listopada 1994 nastąpiło odłączenie od parafii terenów Rety i Goja i przyłączenie do nowo utworzonej parafii pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego.

Już od roku 1956 starano się o zgodę na budowę cmentarza parafialnego na terenie, który należał do Zgromadzenia jednak władze państwowe odmawiały. Plany te dopiero można było zrealizować w latach 90-tych ubiegłego wieku. 1 listopada 1996r. ks. Bp Gerard Bernacki poświęcił cmentarz parafialny. Rok później wmurowano kamień węgielny pod dzwonnicę, na której zamontowane 4 dzwony: Maryja (800 kg), Józef (500 kg), Piotr (260 kg), Michał Archanioł (100 kg).

Przez te wszystkie lata proboszczami parafii byli kolejno:

Ks.Wojciech Olszówka 1951 – 1957
Ks. Jakub Więzik 1957 - 1958,
Ks. Władysław Filas 1958 – 1963
Ks. Jan Kożuch 1963 – 1970
Ks. Marian Madlewski 1970 – 1972
Ks. Piotr Jarząbek 1974 – 1987
Ks. Józef Kondziołka 1987 – 2000
Ks. Antoni Cebula 2000 – 2006
Ks. Józef St. Baron 2006-2009
Ks. Jacek Grucela 2009-2015
Ks. Tomasz Starużyk 2015-2019
Ks. Piotr Żydek 2019 - 2024
Ks. Piotr Wojciechowski 2024 -

Na przestrzeni tych lat w parafii powstało i działało wiele wspólnot: